// we don't look / like pages from a magazine / but that's all right // let's do it all imperfectly //

viernes, septiembre 26, 2008

Verdades







A agulla agarimou o vinilo

e Beth Gibbons encheume o salón de melancolía.


Esperei que chovera,

esperei que nacera unha cheminea onda a tele,

esperei que a roupa do tendal non secara.


Podo mentir e dicir que houbo tormenta,

que se fixo noite

e que de súpeto foi decembro

e puiden estrear o abrigo negro.


Pero non me gusta mentir.



Chegou o final do disco,

calada, sen respirar,

prestei atención ao delicado ruído da agulla

que volvía á posición de repouso.


Entón,

xusto cando se detivo o disco,

materializácheste no meu sofá

e tiven que confesar que collera prestado a Pegaso.


O meu coche arranca mal,

espero que non che importe.


Conteiche que cabalguei antes do amencer,

cando aínda non puxeran as calles,

nin os bancos.

Que voamos entre a néboa e que

sobre Rande,

berrei todo o que normalmente digo baixiño.



Ti riches

é décheslle a volta ao disco.


Esta vez,

tampouco choveu,

nin houbo tormenta,

nin se fixo noite.


Non vou mentir,

que non me gusta.


Así que só direi a verdade:

que caeu o edificio embaixo

e Vigo desapareceu unhas horas;

que nos tivo que rescatar Pegaso,

para levarnos voando onde,

sen dicilo, queríamos ir,

e que bailamos sobre un vinilo xigante

nunha praia onde si que chovía,

ata que, por fin, se fixo noite.



They made a statue of us
The tourists come and stare and us
The sculptor's model sends regards
They made a statue of us
Regina Spektor - Us







1 Dime ti

Blogger Ricardo A. di...

Non deixes nunca de mentir tan axeitadamente.

1:51 a. m.

 

Publicar un comentario

Enlaces desta entrada

Crear un enlace

<< Home